خلاصه کتاب: مدیر مجازی

خانه به‌عنوان دفتر، دفتر به‌عنوان خانه

 برای کارمندان مجازی امروزی، کار چیزی است که انجام می‌دهید، نه جایی که می‌روید. طبق گزارش مجله «فورچون»، از میان «100 شرکت برتر برای کار»، 82 شرکت دارای سیاست‌های رسمی برای دورکاری هستند. در سال‌های آینده، انتظار می‌رود شاهد کارمندان مجازی بیشتری باشیم: افرادی که به‌صورت تمام‌وقت یا پاره‌وقت از راه دور کار می‌کنند و کارمندان مجازی نیاز به مدیران مجازی دارند.

 ارائه دورکاری باعث جذابیت بیشتر شرکت‌ها برای کارکنان بالقوه و کاهش ترک شغل کارکنان می‌شود. در یک نظرسنجی، 72 درصد از کارکنان اعلام کردند که در دسترس بودن ساعات کاری انعطاف پذیر، آنها را ترغیب می‌کند تا یک کارفرما را به دیگری ترجیح دهند. از این اکثریت، 37 درصد به طور خاص به دورکاری اشاره کردند.

 نظرسنجی دیگری نشان داد که کارکنان مجازی «تمایل 60 درصد بالاتر برای ماندن نسبت به کارمندان در یک محیط اداری سنتی» را گزارش می‌دهند. گزینه دورکاری باعث کاهش غیبت و افزایش بهره‌وری کارکنان می‌شود. افزایش تعداد کارکنان مجازی شما (که به معنای کاهش تعداد کارکنان اداری است) می‌تواند هزینه‌های سربار شما را کاهش دهد.

 دورکاران از روزهای کاری و ساعات کاری انعطاف‌پذیر بهره‌مند می‌شوند که این امر رضایت شغلی آنها را افزایش داده و از فرسودگی شغلی می‌کاهد. ازبین‌بردن استرس رفت‌وآمد تغییر مثبت دیگری است. دورکاران می‌دانند که چه زمانی به استراحت نیاز دارند و این استراحت‌ها، استرس مرتبط با کار آنها را کاهش می‌دهد. کارکنان دفتری که استراحت می‌کنند، ممکن است با سوالاتی در مورد عادات کاری خود مواجه شوند.

 برای سرپرستان، برقراری ارتباط با کارکنان مجازی نسبت به کارکنان درون دفتر دشوارتر است. ارتباط مجازی معمولاً از طریق ایمیل یا تلفن اتفاق می‌افتد. این می‌تواند باعث سردرگمی شود زیرا هیچ یک از این روش‌ها نشانه‌های زبان بدن که به مکالمات رودررو معنا می‌بخشد را منتقل نمی‌کنند. فناوری گاه دچار نقص می‌شود و ارتباط کارکنان مجازی با سرپرستان و همکارانشان را به طور ناگهانی قطع می‌کند. ایجاد روابط بین کارکنان دورکار و مدیرانشان نیز در مقایسه با افراد همکار در محل کار، دشوارتر است.